Ziekteverzuim kost bedrijven 15.000 miljoen euro en slechts een derde van het verzuim is te wijten aan ziekte

1. Twee op de drie afwezigheden van werknemers zijn niet te wijten aan gezondheidsproblemen
2. Kleine bedrijven registreren minder verzuim dan middelgrote bedrijven
3. Realistische maatregelen om het verzuim in kleine bedrijven terug te dringen

Verzuim op het werk is een van de grootste economische problemen voor Spaanse bedrijven geworden. Niet voor niets, en dat is volgens de Spaanse Confederatie van Bedrijfsorganisaties (CEOE) zelf ook al zo directe kosten van bijna 33 miljard euro per jaar, die onderdelen aannemen bedrijven en de staat zijn vrijwel hetzelfde. Hoewel de totale impact op de economie meer dan 100 miljard euro bedraagt, ongeveer 6,2% van het bbp, bepaalt dit rechtstreeks de organisatie en productiviteit van grote, middelgrote en kleine bedrijven.

Tijdens de presentatie van het rapport over arbeidsverzuim, opgesteld door Vivofácil, ten overstaan ​​van vertegenwoordigers van het bedrijfsleven en deskundigen op dit gebied, wees Rosa Santos, directeur Arbeidsrelaties van de CEOE, erop dat in Spanje ongeveer 1,7 miljoen mensen gaan niet elke dag naar hun werk, waarvan ongeveer 1,2 miljoen zich in een situatie van tijdelijke arbeidsongeschiktheid bevindt als gevolg van gemeenschappelijke onvoorziene gebeurtenissen. Wat volgens haar, afgezien van de incidentie, de prevalentie en de gemiddelde duur, “ons het ziekste land zou maken, niet alleen in Europa, maar ook op planeet Aarde.” Al maakte ze zelf meteen duidelijk dat ze niet gelooft ‘dat dit de realiteit is’.

Het Vivofácil-onderzoek is gebaseerd op een onderzoek naar ruim 3.000 werknemers uit verschillende sectoren en bedrijfsgroottes, aangevuld met focusgroep met 750 deelnemerswaardoor het mogelijk werd resultaten te contrasteren en gedragspatronen te isoleren.

Hoe het ook zij, dit introduceert een belangrijke nuance om het fenomeen arbeidsverzuim in al zijn dimensies te begrijpen, vooral voor kleine bedrijven. Volgens hun schattingen mist dagelijks ongeveer 7% van de werkende bevolking werk. slechts 29% van de uren verliezen zijn eigenlijk te wijten aan ziekte, vergeleken met 41% die verband houdt met gezinsverplichtingen, 20% met geestelijke gezondheidsproblemen en 10% met persoonlijke regelingen. Zoals Mar Aguilera, van de studie- en onderzoeksafdeling Vivofácil, aan deze krant uitlegde: “ziekteverzuim is geen probleem van werknemers, het is een discrepantie tussen het echte leven en de manier waarop we het werk organiseren.”

Twee op de drie afwezigheden van werknemers zijn niet te wijten aan gezondheidsproblemen

De studie stelt dat Een aanzienlijk deel van het verzuim is niet het gevolg van gezondheidsproblemen, maar in de moeilijkheid om werk en privéleven te combineren. Een factor die ons dwingt om het management van personeel te heroverwegen, vooral dat van zelfstandigen en kleine bedrijven met minder middelen. Mar Aguilera legde uit dat veel afwezigheden “niet voorkomen omdat werknemers niet willen werken, maar omdat ze niet aan alles kunnen komen”; met verwijzing naar Het toenemende gewicht van gezinszorg en persoonlijke regelingen in de werkelijke verdeling van het ziekteverzuim.

De analyse identificeert ook terugkerende pieken in afwezigheden op maandag, vrijdag, lange weekenden en vakantieperiodes, wat bevestigt dat een deel van het fenomeen voorspelbaar is en daarom beheersbaar met organisatie en anticipatie. De deskundige verduidelijkt echter: “Niet al het verzuim is voorspelbaar of beheersbaar, want als iemand ziek is, moet dat verzuim beschermd worden.”

Het rapport stelt dat 51% van de werknemers met ziekteverlof zijn repeaters en ze concentreren zich op ongeveer 65% van de verloren dagen, terwijl lange processen van meer dan 365 dagen sinds 2018 zijn verdubbeld. Mar Aguilera waarschuwt: “Wanneer de verliezen zich herhalen of langer duren, wordt de impact op de organisatie en de kosten vermenigvuldigd”, en wijst erop datHet probleem zit niet alleen in het aantal afwezigheden, maar in de duur en herhaling ervan.

De de gemiddelde duur van het ziekteverlof bedraagt ​​38 dagen, met een groeiende trend in geestelijke gezondheidsproblemen en aandoeningen aan het bewegingsapparaat, vooral onder werknemers in de leeftijd van 20 tot 49 jaar. In dit segment concentreert het kortdurend verzuim zich. Volgens Aguilera weerspiegelt de toename van processen die verband houden met geestelijke gezondheid een aanhoudende overbelasting die niet altijd op tijd wordt aangepakt.

Eén van de meest relevante gegevens voor zelfstandigen en kleine bedrijven is dat Bedrijven met minder dan 50 werknemers hebben een verzuimpercentage dat lager is dan het landelijk gemiddelde. terwijl het grootste probleem zich concentreert bij middelgrote bedrijven. Voor de expert “stelt de nabijheid en directe kennis van het team ons in staat om te anticiperen op persoonlijke situaties voordat deze afwezig worden.”

Middelgrote bedrijven bevinden zich daarentegen vaak in een tussenpositie, wat het beheer van afwezigheden bemoeilijkt. zonder de flexibiliteit van kleine bedrijven en de middelen van grote bedrijven. “Veel organisaties van die omvang beschikken niet over voldoende tools om het welzijn te beheren of over de ruimte om zich snel aan te passen”, zegt Mar Aguilera.

Bovendien koppelt het rapport de steun die werknemers ervaren rechtstreeks aan een lagere kans op emotioneel verzuim, wat aantoont het belang van de werkomgeving voor de bedrijfscontinuïteit. Aguilera legt het als volgt uit: “Wanneer de werknemer echte steun krijgt, neemt het emotionele ziekteverzuim af omdat de persoon zijn of haar persoonlijke en professionele leven beter kan onderhouden.”

Realistische maatregelen om het verzuim in kleine bedrijven terug te dringen

Het rapport geeft dat aan Slechts één op de vier werknemers vindt dat ze voldoende tijd hebben voor hun privéleven. terwijl 36% zegt dat ze er om emotionele redenen aan hebben gedacht om verlof op te nemen, en 38% de noodzakelijke steun van hun bedrijf niet ervaart. Volgens Aguilera is “een gebrek aan persoonlijke tijd een van de meest voorkomende oorzaken van niet-medisch verzuim.”

Het rapport stelt eenvoudige en aanvaardbare maatregelen voor, zelfs voor kleine bedrijven, gericht op organisatorische flexibiliteit, communicatie en vermindering van onnodige lasten. Aguilera stelt dat “Het gaat niet om het implementeren van grote programma’s, maar om het toepassen van praktische oplossingen die tijd vrijmaken en spanningen verminderen.”

Een van de meest effectieve maatregelen noemt hij het aanpassen van de schema’s wanneer de activiteit dit toelaat, faciliteren kleine doses flexibiliteit en verminderen het gewicht van presenteïsme als indicator van werkbetrokkenheid. “Wanneer de focus verlegd wordt naar resultaten en niet alleen naar aanwezigheid, verdwijnen veel onnodige afwezigheden”, zegt de expert.

Een ander belangrijk element is communicatieruimtes genereren waarin werknemers persoonlijke problemen kunnen uiten voordat ze afwezigheden worden. Aguilera legde uit dat als de persoon “op tijd een probleem kan melden, er meestal een oplossing wordt gevonden voordat de afwezigheid onvermijdelijk wordt.”

Ten slotte benadrukte de deskundige dat organisatorische ondersteuning moet niet worden geïnterpreteerd als een concessie, maar als een bedrijfsstrategie met directe gevolgen voor de productiviteit. “Het is geen gebaar, maar een managementbeslissing die de bedrijfscontinuïteit beschermt en de kosten van verzuim verlaagt.”