Deze woensdag stuurde het Ministerie van Arbeid de sociale agenten een brief nieuw voorstel om het Minimum Interprofessioneel Loon (SMI) in 2026 te verhogengebaseerd op fiscale stimuleringsmaatregelen voor bedrijven. De aanpak, die samen met het ministerie van Financiën is ontworpen, heeft tot doel de Spaanse Confederatie van Bedrijfsorganisaties (CEOE) dichter bij een overeenkomst te brengen die de salarisonderhandelingen na maanden van meningsverschillen deblokkeert.
De minister van Arbeid, Yolanda Díaz, probeert sinds eind vorig jaar een verhoging van de SMI met 3,1% te bewerkstelligen, waardoor het minimumloon van werknemers zou stijgen. 1.183 bruto euro per maand in 14 betalingen voor sommigen 1.220 euro per maand. Dit zou kosten met zich meebrengen van tot 700 euro per jaar voor het MKB voor elk van hun werknemers die het minimumloon in rekening brengt.
Zowel de Confederatie als de Nationale Federatie van Verenigingen van Zelfstandigen (ATA) hebben aan de kaak gesteld dat de nieuwe fiscale stimuleringsmaatregelen die door Díaz worden voorgesteld sluit alle zelfstandigen uit en sluit ook een groot deel van de kleine en middelgrote bedrijven uit. Het voorstel, waartoe deze krant toegang heeft gekregen, stelt verlagingen voor die alleen gericht zijn op de vennootschapsbelasting en onder voorwaarden waaraan veel kleine en middelgrote ondernemingen niet zouden kunnen voldoen.
Bovendien komt de maatregel nadat Labour dat heeft gedaan sloot het aanvaarden van twee van de belangrijkste eisen van de werkgevers uit: bedrijven toestaan loonsupplementen te blijven absorberen om de SMI te verhogen en overheidsopdrachten automatisch te koppelen aan de verhoging van het minimumloon. In ruil daarvoor stelt de regering nu een belastingaftrek voor die afhankelijk is van uitbreiding van het personeelsbestand en een zeer specifieke kostenstructuur, waardoor de afwijzing van werkgeversten koste van het kennen van de definitieve tekst.
Bij de nieuwe kortingen om de SMI te verhogen zouden alle zelfstandigen en de meerderheid van het MKB buiten beschouwing worden gelaten
De CEOE heeft al gewaarschuwd dat het voorstel van Labour ““neemt geen oplossing voor de werkelijke impact van de SMI op bedrijven”, terwijl ATA publiekelijk heeft verworpen dat de aanpak “keert de zelfstandigen de rug toe“en compenseert niet de stijging van de arbeidskosten waar zij ieder jaar van uitgaan. Beide organisaties zijn het erover eens dat de vastgestelde eisen de prikkel voor een groot deel van de productieve structuur ontoegankelijk maken.
Allereerst de aftrek kan alleen worden toegepast op de vennootschapsbelastingwaardoor automatisch alle zelfstandigen worden uitgesloten die personenbelasting betalen. Het zou ook niet ten goede komen aan veel kleine bedrijven die, hoewel ze werknemers hebben, niet als commerciële onderneming zijn opgericht of niet voldoende belastinggrondslag genereren om een belastingvermindering toe te passen.
Bovendien vereist het voorstel dat het bedrijf vergroot zijn gemiddelde personeelsbestand met contracten waarvan het salaris hoger is dan de SMI. Voor bedrijven met minder dan 100 werknemers zou het verplicht zijn om minstens één voltijdse werknemer voor één jaar in dienst te nemen. Voor bedrijven met 100 werknemers of meer zou de stijging minimaal 1% van het personeelsbestand moeten bedragen, met een minimum van twee werknemers. Deze vereiste laat veel kleine en middelgrote bedrijven buiten beschouwing die al over een strakke structuur beschikken of geen nieuwe medewerkers kunnen aannemen.
De incentive vergt ruim 70% van de personeelskosten
Hieraan wordt een bijzonder beperkende voorwaarde toegevoegd: Alleen bedrijven waarvan de personeelskosten meer dan 70% bedragen, komen in aanmerking voor de aftrek van de totale lasten van het bedrijfsresultaat. Deze drempel sluit talrijke sectoren uit – zoals de handel, de horeca, het transport of de industrie – waar de leverings-, energie- of huurkosten een zeer hoog gewicht hebben en de salarisuitgaven dat percentage niet bereiken.
De fiscale stimulering is dat ook beperkt door de belastinggrondslag zelf: In geen geval mag de reductie een negatieve basis opleveren. Dat wil zeggen, bedrijven met krappe marges of resultaten die bijna nul zijn – een veel voorkomende situatie onder kleine en middelgrote ondernemingen – zouden niet ten volle kunnen profiteren van het mechanisme. En als extra voorwaarde moet de uitbreiding van het personeelsbestand en het onderhoud ervan noodzakelijk zijn twee volle jaren volhoudenmet het risico de aftrek met rente te moeten terugbetalen.
In de praktijk beweren CEOE en ATA dat de opzet van de prikkel slechts een klein aantal zeer specifieke bedrijven ten goede komt, zelfstandigen buiten beschouwing laat en de structurele impact van de verhoging van de SMI op het gehele productieve weefsel niet compenseert. Een kritiek die de salarisonderhandelingen opnieuw onder spanning zet en een tripartiete overeenkomst voorlopig verijdelt.
ATA en CEOE verwerpen de prikkels omdat ze alle zelfstandigen en de meeste bedrijven zouden uitsluiten
Nadat ATA en de CEOE kennis hadden genomen van het voorstel, waren zij het erover eens dat de voorgestelde fiscale stimuleringsmaatregelen niet alleen de verhoging van de SMI niet compenseren, maar ze laten direct de hele groep zzp’ers buiten beschouwing al een zeer groot deel van het bedrijfsweefsel uitmaken.
Van zijn kant hekelde de president van ATA, Lorenzo Amor, via het sociale netwerkkeren we de zelfstandigen opnieuw de rug toe“, aangezien er een maatregel is ontworpen die uitsluitend verband houdt met de vennootschapsbelasting.
Liefde herinnerde zich dat in de buurt 500.000 zelfstandige werkgevers betalen deze belasting niet, maar volgens directe of objectieve schatting zij konden dus niet van enige aftrek profiteren. Volgens hem houdt het voorstel geen verband met de centrale vraag van de bedrijven – de indexering van overheidsopdrachten aan de SMI – en lost het de werkelijke impact van de stijging van de arbeidskosten niet op.
Deze regering keert, zoals altijd, de zelfstandigen de rug toe
In dit geval worden de 500.000 zelfstandige werkgevers buiten beschouwing gelaten die geen vennootschapsbelasting betalen, maar dat wel doen op basis van een objectieve schatting of een directe schatting.
Hoe dan ook, dit voorstel is een grap, een grap… pic.twitter.com/rsLIVvdgkH— Lorenzo Amor (@lorenzoamor_ata) 28 januari 2026
De CEOE en Cepyme brachten op hun beurt een gezamenlijke verklaring uit waarin zij zowel de inhoud als de vorm bekritiseerden. In de eerste plaats hebben zij de “Gebrek aan respect voor de sociale dialoog“omdat ze via lekken naar de media over het voorstel hadden gehoord voordat het formeel aan de onderhandelingstafel werd gepresenteerd. Volgens de werkgeversorganisaties bewijst het vervangen van sociaal overleg door publieke aankondigingen “de economie noch de samenleving een goede dienst.”
Wat de inhoud betreft, zijn bedrijfsorganisaties dat van mening De voorgestelde aftrek vervangt de facto de beloofde indexering van overheidsopdrachten door “drievoudige formules” die de werkelijke kosten die gepaard gaan met de verhoging van de SMI niet compenseren. Volgens de CEOE sluit het ontwerp van de maatregel “alle zelfstandigen en de overgrote meerderheid van de bedrijven in alle sectoren” uit, maar sluit het ook op opvallende wijze verliesgevende bedrijven, coöperaties en non-profitorganisaties uit, juist die met de minste marge om salarisverhogingen op te vangen.
De werkgevers benadrukken ook dat de voorwaarden om toegang te krijgen tot de aftrek zijn voor een groot deel van het MKB onhaalbaardoor uitbreiding van het personeelsbestand, het behoud van het dienstverband gedurende twee jaar en een zeer specifieke kostenstructuur te eisen. Volgens hem vertegenwoordigt dit een nieuwe inmenging in de collectieve onderhandelingen en de bedrijfsvrijheid, waarbij hij het voorstel omschrijft als ‘puur interventionisme’.
Het voorstel van Díaz zou de kosten van zelfstandigen met 700 euro per jaar verhogen
Momenteel heeft de CEOE aangekondigd dat haar Uitvoerend Comité een definitieve beoordeling zal uitbrengen wanneer de regering de volledige documentatie zal verstrekken.
Ten koste van het feit dat de CEOE alle details van het voorstel ontvangt, lijkt het erop dat Díaz vooruitgang boekt met zijn voornemen om een verhoging van de 3,1%, zoals voorgesteld door het eigen panel van deskundigen.
Als de stijging van de 3,1%, de huidige 1.183 bruto euro per maand in 14 betalingen zou in de buurt komen te liggen 1.220 euro per maandhet verhogen van het jaarsalaris van 16.562 lopende euro's tot ongeveer 17.075 euro per jaar.
Díaz stelt de verhoging van de SMI uit, maar zelfstandigen moeten vanaf januari alsnog het nieuwe salaris betalen
Met de voorgestelde verhogingen zouden ook deze kosten stijgen. Met een stijging van 3,1%zouden de totale kosten voor een zelfstandige werkgever ongeveer kunnen zijn 23.700 euro per jaar. Dit zou voor bedrijven een extra kost van ongeveer 700 euro per jaar betekenen voor elk van hun werknemers, rekening houdend met salaris en premies.
